De publieke opinie

De publieke opinie bespelen is een geliefde methode bij veel partijen tegen verkiezingstijd. Je plaatst een bericht met een flinke som geld in de krant of op facebook, liefst één met miljoenen, en we lusten er allemaal pap van.
De PvdA vond het nodig in een krantenartikel van ‘n paar weken terug hun langspeelplaat nog maar eens af te draaien met een zo langzamerhand vervelend wordend nummer over verslindend geld dat gemoeid zou zijn met het realiseren van een multifunctionele vergaderaccommodatie in het gemeentehuis. Een volslagen onjuiste weergave van de feiten. Er is een berekening gemaakt van de huidige kosten van allerlei ruimtes op externe locaties die door het jaar gehuurd moeten worden en het eindeloos heen en weer pendelen door ambtenaren. En die kosten zijn afgezet tegen de kapitaallasten van het geld dat gemoeid is met een verbouwing van het gemeentehuis. De rekensom laat zien dat verbouwen goedkoper is en daarom ging de raad met grote meerderheid akkoord.

Een andere publiekssoap is het Aldi/Boerenbond dossier. Hier is de opinie hardnekkig en handig gevoed vanuit de partij, de VVD, die vanaf de eerste dag een andere mening was toegedaan over het aantal gewenste supermarkten in de kern Mierlo. Dat mag, maar blijven roepen dat de rechtsgang zal leiden tot een (miljoenen-) planschadeclaim wakkert maatschappelijke onrust aan en strookt niet met de feiten.

Voor de goede orde, ook wij vinden dat er iets dient te gebeuren nu de publieke opinie is zoals die is. Iedere goed bedoelde poging om dat beeld te veranderen en nuances aan te brengen heeft het eigenlijk alleen maar van kwaad tot erger gemaakt. Die beeldvorming focust op de Aldi vestiging en het risico op een mogelijk hoge schadeclaim omdat wij ze daar weg zouden willen hebben. Maar daar gaat het niet om. De Aldi zit er, dat is een feit en er zijn weinigen die geloven dat daar nog verandering in komt.

Wij hebben er bij de raad op aangedrongen om duidelijk te maken waar het in de kern op neerkomt.
Dat is, dat de raad zich willens en wetens belazerd voelt door één van de vastgoedeigenaren van de Boerenbond, Malcon BV. Ook dat de raad de plicht heeft om dwaling en/of misleiding aan de kaak te stellen, zij kan en mag dit niet naast zich neerleggen, burgers hebben daar recht op. En dat de raad daarom een uitspaak van de meervoudige kamer wil, vooral ook omdat hier geen enkele jurisprudentie over bestaat.
Tot aan die uitspraak ligt er geen risico op schadeclaims. Bovendien heeft de raad nimmer de intentie gehad om met deze rechtsgang voor de gemeente grote financiële risico’s te lopen en zal zij dat ook niet doen, óók niet na de uitspraak van de meervoudige kamer.
Het zijn precies déze argumenten geweest waarom de raad, met 20 stemmen vóór en 1 tégen, het voorbereidingsbesluit dat hierover handelt in juni 2017 heeft omarmd. Omarmd werd wat eerder, nl. al in de 17e eeuw, het idee van de Franse filosoof Montesquieu, neergelegd in de Trias Politica, oftewel de scheiding of spreiding der machten. Afgezet tegen die context is het op z’n zachtst gezegd wel zéér ongebruikelijk om uitspraken te doen over – zoals in dit geval - een zaak die onder de rechter ligt, dat is vergelijkbaar met het veranderen van de spelregels terwijl de wedstrijd nog bezig is.

Maar besturen is lastig als de publieke opinie zich tegen je keert. En verleidelijk is het om tegen verkiezingstijd de gunst van de kiezer belangrijker te vinden dan je geloofwaardigheid als bestuurder. Het eerdere besluit werd daarom in de raadsvergadering van 5 februari massaal weer ingetrokken, helaas.

No Comments Yet.

Leave a Reply